www.conag.org
baslikk

H O M E

AMACIMIZ
Kısa Filmler
Resimler
Türküler
Haberler
Tarihce
Yöremiz
Inanç
Gelenekler
Yemekler
Masallar
Ulaşım
Dernek
Şiirler
Taziye
Düğünler
Makaleler
Ziyaretci Sayfası
Linkler
Downloads
Kontak (e-mail)
  KİRVEM MİRZALİ İPEK’İN ACI HATIRASINA

Mirzali İpek köyünden öğretmen olarak ayrıldığında 19 yaşındaydı. Yarıyıl tatili dönüşü Elazığ’a bize uğramış. Oradan da Kayseri'nin bir köy ilkokulundaki görevine geri dönmüştü. 1980 yılının 23 Mart sabahı okul lojmanında yatağında alnından vurulmuş olarak bulundu.
Halen faili bilinmemektedir.
Bu şiirsel metin onunla çok şey paylaşanlara, onun aziz, hazin hatırasına Yaklaşık 30 yıl sonra içten gelen bir sızıdır...

Ahmet Akbal

 

 

 

MİRZALİ

Daha bir ay önce uğramış,
Day, hiç dönesim yok demiştin Anama.
Benim mahlemden soğuk,
Ve daha mı karanlıktı ki o köy?

Sen, hayatının baharında;
Çocuklara
Bir harf, bir hece
Sevgi ve neşe
Olmak İsterdin oysa…

Köyümün duru, saf, yalın hali;
İpeklerin civanı,
Kirvelerin yağızı,
Ela gözlüsü, tatlı sözlüsü.

Durmaz mı hâlâ akar kanın
Çözülmez mi esrarın ?
Hangi zalımlar, hayınlar
Böldü çocukluğumuzu…?

Kaynar yüreğim; hiç susmaz
İçten içe iniler,sızılar
Anlatamam yanarım, yakarırım
Kurulur elbet birgün mizan…

Hey kirvem, otuz bahar geçti…
Gıdiklerine tuz yalatıp
Düğünlerinde halay çektiğimiz;
Damlarına yorgun yatıp
Yıldızlarına masal anlattığımız;
Gecelerine fener
Gündüzlerine ayna tuttuğumuz.

Harman sonrası yollarını gözler
Ganıya Jerın, pışta mezalan, pozık
Bekler mi selvi boylular
Ellerinde bakraçlar; Beride

Var mıydı gönlünde bir Maralın
Yücelerden gayrısı bilmez.
Oy Kirvem, bu kadar ketum
Ve bu kadar mı candan olur insan ?

 

 

Yaran niye kabuk bağlamaz ?
Bak ne Aşuri kaldı ne Alibeg
Uyan artık ölesiye uykundan
Tut elimizden Cöneğ’e gidek.

Ağabeylerin seni sorar bana
Uyanamam bakamam yüzlerine.
Emir büyük yerden Kirvem
‘Ölüm Allah’ın emri’

Eser mi yeller Selbustan Fişenktaşına ?
Salınır mı kelebeklerle gelincikler ?
Açar mı kapın, dost bir Fatiha ?

Kazıyamam,
Derinlerdedir yaram kanırtsam da silinmez.
Derin, çizgiler çok derin.

Kirvem çok mu acı çektin ?
O hayın kurşun mu sıktı canın ?
Kokusu yastığa sinmiş barut mu ?
Yoksa; yalnızlık, kahpelik, cehalet mi ?

Yoksulluk söylemekle, yazmakla biter mi?
Uyan artık ey kalbim, ey halkım
Bir yer aç gönlünde bu dosta sıcak ve sevecen
Anlatsın sana kendini
Kapansın kanayan yarası asırların…

Fitne, kan ve gözyaşı
Olmasın kaderi bu coğrafyanın.

Yıldızlar haykırsın doğacak o güne.

Kıraç bozkırında Anadolu’nun
Soğuk, uzun bir kış gecesinde
Kavuşurken son uykusunda göğe
Gönül koyduk MİRZALİ’ye…


AHMET AKBAL
7/2/2009 İSTANBUL


 

Ahmet Akbal'ın diğer şiirleri

Abidin

Anne ve çocuk

 
 
created by conag team
Kurdî   TürkçeEnglishDeutschDeutschTürkçeEnglishKurdî